Эльвира АЛЬШИНА

СИНЕҢ ЙӨРӘГЕҢ

Очраткач сине, мин аңладым, 

Ни була ул икән - күңел тынычлану. 

Шикләнүемне тиз ташладым, 

Синең йөрәгең - минем сыену. 

 

Ни була ул икән - күңел тынычлану?

Синең йөрәгең - минем сыену. 

 

Мәхәббәт сүзе алды яңа мәгънә, 

Яныңда тоям мин зур шатлык, 

Иң караңгы вакыт бүген безгә, 

Синең йөрәгең - төнге яктылык. 

 

Яныңда тоям мин зур шатлык,

Синең йөрәгең - төнге яктылык.

 

Хәзер төгәл сиңа әйтә алам: 

Миңа берни кирәкми синсез. 

Үз фикеремә мин тугры калам, 

Синең йөрәгең миңа булды диңгез.

 

Миңа берни кирәкми синсез,

Синең йөрәгең - диңгез.